Ahıret

Bir gerçek bir başka gerçeğe perde olmasın...

Yaşadıklarımızın zâhiri, o olayın bâtınından, bâtındaki oluşum da zâhirinde yaşanacaklardan bizi perdelemesin!.

Cuma namazındayım. Hutbede hoca Ramazan sonrası ibadetlerin devam etmesini tavsiye ediyor.

“Va’büd rabbeke hatta ye’tiyekel YAKîN” ayetini konuya misâl gösteriyor ve tercüme ediyor:

“ÖLÜM gelene kadar Rabbine ibadet et”!

Acaba Kurân-ı Kerîmi inzâl eden, ölüm anlamına gelen “mevt” kelimesini bilmiyor muydu!? Niye “va’büd rabbeke hatta ye’tiyekel MEVT” dememişti?

Şayet “yakîn” kelimesinin anlamı yakıştırıldığı üzere “ölüm” anlamında ise, bu durumda şöyle denmez miydi bu defa da:

“Külle nefsin zâikatül YAKîN”!..

Eğer, Allah, kitabında, bir âyette “yakîn” kelimesini kullanmışsa, siz onu “mevt” diye değiştiremezsiniz! “Mevt” kelimesini kullanmışsa siz onun yerine “yakîn” kelimesini oturtamazsınız!

“Burada niye bunu kullanmış anlayamıyorum”, diyebilirsiniz. Ama asla, anlayamadığınız şeyi, Allah’ın kullanmadığı kelimenin anlamıyla ÖRTEMEZSİNİZ!.

“Her nefs ölümü TADACAKTIR” âyeti iyi anlaşılması gereken bir âyettir.

“Âhıret”, dünyadaki bedenli yaşam sonrası, devam edegiden ve sonraki tüm boyutlara uzanan yaşamın genel adıdır, anlamıyla olaya yaklaşırsak...

Kişinin içine girdiği bu yeni yaşam boyutunda, kendini sorgulama olayını “SORGULAMA” (Münker - Nekir) yazısında anlatmıştık... Bu o süreçte ve o boyutta şuurlu bir şekilde yaşanacak bir olaydır. Bu yaşamın tevil edilecek bir yanı yoktur.

Daha sonra kişi, yaşadığı bu kâbir âleminde, dünyada yapmış olduğu ibadetlerden elde ettiği nurun —enerjinin— çeşitli yararlarını da yaşayacaktır o boyutun canlı türlerine karşı.

Bu yaşam Dünyanın kıyâmetine kadar devam edecektir.

Kıyâmetle birlikte “Kâbir âlemi” yaşamı sona erecek, bütün insanların dünyadan ayrıldıklarındaki son sûretlerinde olan ruhları toplu bir halde “mahşer” diye isimlendirilmiş ortamda bir araya geleceklerdir.

Bu süreç, herkesin dünyada edindiklerinin ve elde ettiklerinin kendine neler kazandırıp neler kaybettirdiğini en detaylı bir şekilde yaşadıkları bir evredir ki, insanlar için hayli sıkıntılı ve uzun süren bir süreç olacaktır.

Daha sonra insanlar Dünya’yı kuşatan cehennemden uzaklaşmak için, Dünya’da iken inanmış oldukları Rasûl ve Nebilerin peşine takılarak yola çıkacaklardır. Bu yolculukta, iman sahipleri bu geçişi başararak “cennet” ismiyle tanımlanan boyuta geçecek; iman nurundan mahrum olanlar ise “cehennem” ismiyle tanımlanan boyutta yaşamlarını sürdüreceklerdir. Bu konunun detaylarını ilgili âyet ve hadisler ile “İNSAN VE SIRLARI” isimli kitapta anlatmıştık. İlgi duyanlar oradan okuyabilir detayını.

İman nuruna sahip olanların dünyadayken yaptıkları “ibadet” diye tanımlanmış çalışmaları, onların bu geçişi daha kolay yapmalarını sağlayacak, Rasûl ve Nebilerin haber verdikleri konularda yeterli çalışmaları yapmamış olanlar da, o geçiş sırasında bunun sıkıntısına katlanacaklardır.

“Cehennem” boyutunda kalanlar, ruh bedenle yaşamlarına devam ederlerken, “cennet” ismiyle işaret edilen boyuta geçenler ise bir tür transformasyon yaşayarak, “ruh” bedenden arınıp, “nur” yapılı yaşamlarına başlayacaklardır.

Bize Allah Rasûlü’nden gelen, Allah’ın bahşettiği ilme göre, olayın çok özetle seyri böyledir. İnancımız bunadır.

Elbette herkes kendi inancında sorumludur.

Allah hepimize indindeki gerçeklere göre iman etmeyi, yakîni ihsan etsin.

AHMED HULÛSİ
15 Aralık 2002
NC, USA