devamı...

Mehdi, kendisine mi "mehdi" (ihda edici, hidayete erdirici), yoksa insanlara mı? İnsanlardan kimlere mehdi?.. Allah Rasûlü'ne inanmayanlara da mehdi mi? Varoluşunda o gaye olmayanlar için de doğruya erdirici mi?..

Ahir zamanda ilim vasfıyla zuhur edeceği belirtilen o zat, hangi ilimle zuhur edecek, hangi ilmi dillendirecek ve insanlarla "kimin" ilmini paylaşıyor olacak? Ortaya koyduğu ilmi kaale almayanlar, hakikatte neye ve kime inanmamış olurlar?

Evet, bütün bunlar düşünen gerçekçi insanların sorgulaması gereken noktalar. Belki de zaman geldi geçiyor, neleri kaçırdığımızın farkında bile değiliz! Sanıyor musunuz ki ahırete intikalinden yüzyıllar sonra muteber olan gelip geçmiş onca ehlullah, yaşadıkları zamanda bugünkü gibi kabul görmekte ve bilinmekteydiler?..

Hayalden sıyrıldıkça somutlaşan bir gerçek var: Beklenenler asla "gerçekleşmeyecek" hayal edildiği gibi...

Düşünelim: Eğer Mehdi halen yeryüzünde yaşamakta ise, niçin açığa çıkmıyor?.. Öyle bir misyonu mu yok?.. Mehdi'nin kendini dünyaya tanıtacağı şeklinde bir misyonu sözkonusu mu? "Dünya onu tanıyacak" diye hadis var mı?..

"Nübüvvet" için sözkonusu olan halkı açıkça DİN'e davet vazifesi, son nebi ile son bulmuşsa ve artık bu işlevin "tekrarı" sözkonusu değil ise, bu durumda neleri "beklemek" hayalciliktir? Son Nebi Muhammed aleyhisselâmdan bugüne dek gelmiş geçmiş ehlullah, hangi işlevi yerine getirmiş ve nasıl bir yol izlemişler?.. Kimler tanımış bilmiş onları, kimlerin haberi olmadan geçip gitmişler dünya üzerinden?..

Bugünün dünyası gerçekliğinde yeniden düşünelim bunları?

(devam edecek...)

www.ahmedbaki.com

devamı...

Niçin bir şekilde kendilerini "ortaya atmaları" gereksin?..

Acaba bir tanrıya mı vaadleri var bunun için?.. Yoksa insanlara mı borçları var?..

Varsayalım ki tıpkı hayal edildiği gibi bir şekilde "geldiler" ve kendilerini tanıttılar... Böyle birşeyden murat ne olabilir?.. Kur'ân'ın hükmüne göre "koyundan daha aşağı" düzeyde olanları, hakikate erdirmek gibi bir misyonları mı olacak? Kime, neyi kabul ettirmek zorundalar?

"Geldim" demek bugünün dünyasında nasıl karşılanır? Kim inanır, niçin inanır?..

Hadi varsayalım ki, inananlar inandı... Bundan ne çıkar?

Yüzyıllardır söylenenleri kaale almayanlar, hayallerindeki senaryoya uygun birisi "geldim" deyince, bir gece yatıp ertesi sabah kalktıklarında birden bire o yüzyıllardır önlerinde olanların asıl aradıkları şey olduğunu, onlar için en önemli şey olduğunu mu anlayacaklar?.. Yaşam böyle mi işliyor?

Kendilerine bildirildiği halde kabul etmediklerini, bir anda "işte gerçek bu" diye kabul etmeye mi başlayacak tüm insanlar? Kabul edeceklerse neyi kabul edecekler?.. O güne dek kabul etmedikleri neydi ki kabul etmiyorlardı?

Bir gün önce kendilerine anlatılanları hiçe sayarken, ertesi sabah birden bire onlara iman etmeye mi başlayacaklar?

"Siyah bayraklarla zuhur eden zatı gördüğünüzde kar üzerinde sürüklenerek olsa dahi yanına giderek ona biat ediniz; çünkü Allah halifesi olan Mehdi'dir" hadisi, bir anlık ani bir ortaya çıkışa mı işaret ediyor, çıkıncaya kadar oturup "geleceği dakikayı bekleyin" anlamına mı geliyor? Hadislerdeki zuhur kelimesiyle anlık bir olaya mı, yoksa bir sürece mi işaret ediliyor?

İbni Mace ve Hakim'de yeralan hadiste, "Ümmetim arasında Mehdi bulunur, ömrü kısa olursa yedi, uzun olursa dokuz yıl yaşar" deniyor. Bir hac sırasında Kâbe'de inanan toplumlar tarafından tanınmaya başladığında, son müceddid, yani yenileyici Mehdi'nin, ahırete intikaline sadece yedi veya dokuz yıl kalmış olacak. Dünyadaki ömrünün "son yedi veya dokuz yılı!" (Bir ölçüt olsun diye, yaşadığımız günde 2007'nin bittiğini varsayarsak, hani geçenlerde milenyum kutlamalarıyla girilen 2000 yılından buyana geçen zaman kadar kısa bir süre bunun tamamı...)

Peki, o zat çıkınca insanlar o güne kadar geçen ömürleri boyunca önemsemeyip, itibar etmedikleri, aramadıkları "onun ortaya koyduğu ilme" mi yönelecekler ve öncesinde gerekli çalışmalarını yapmadıkları manevi mertebelere mi bir anda erecekler?

İlim, gereğini yaşamak için değil mi? Gereği yaşanmadan bir oluş sözkonusu mu bu yaşamda?

Varoluş gayesinde zerre kadar Rasûlullah ile amaç birliği olmayanlar, ondan kendilerine her ulaşanı o güne kadar geri çevirmiş olanlar, bir anda kucaklamaya mı başlayacak inkâr ettiklerini?

Diğer yandan, Rasûlullah'ı kabul etmeyenler böyle bir halde olduğunda, peki Rasûlullah'ı kabul edip yaşamlarını ona göre düzenleyenler nerede, ne yapıyor olacaklar?..

Kendimize bakalım; biz neredeyiz, ne yapıyoruz?

Burası işin bir yönü...

(devam edecek...)

www.ahmedbaki.com

devamı...

Nasıl "gelecekler"?

"Geldiklerini" insanlar nereden anlayacaklar?

Nasıl tanıyacağız veya nasıl kabul edeceğiz onları?

Hobi olarak değil de ciddi olarak ilgileniyorsak bu gerçeklerle ve bu yaşamın ciddiyetinin farkında isek, sorgulamamız, çözmemiz gerekmez mi anlatılanları, neler yaşayacağımızı veya yaşamakta olduğumuzu?..

Nasıl gelecekleriyle ilgili kafamızdaki muhtemel senaryoları baştan aşağı şöyle bir gözden geçirelim! Her birini seyredelim...

Bakalım... Ne bekliyoruz?.. Nasıl olmasını bekliyoruz?..

Bu oluşların sistemi nasıl?.. Neler olabilir, neler olamaz?

Sihirli bir değnekle bir takım olağanüstü oluşlarla mı "gelecekler"? Yaşadığımız sisteme bir tanrının müdahalesi mi olacak o arada? Tanrının müdahalesi ve doğaüstü mucizeleri olmadan olmaz mı bu işler?..

Yoksa, değişmez sünnetullah, Allah sistem ve düzeni işlemeye devam mı edecek her zaman olduğu gibi kesintisiz? Tıpkı Rasûllerin geçmiş zamanlarda yaşadıkları gibi mi yaşanacak önümüzdeki süreçler de, günümüz realitelerinde?

Her yiğidin yüreğinde bir aslan yatmakta... Bazı Müslümanlar, imanlarından "emin" bir şekilde gönül rahatlığıyla arkalarına yaslanmış bekliyorlar, sadık "taraftar" edâsıyla, hazır... Bazısı, mecazların kafasında yarattığı senaryolara ihtimal vermiyor ve inkâr yolunu seçerek rahata çıktığını varsayıyor... Bazısı da nasılsa tanrının bileceği iş diye uzaktan izlemeyi yeğliyor...

Molla kılığında gelmelerini bekleyenler var... Derviş edâsıyla gelmelerini bekleyenler var... Eli kılıçlı beyaz at üstünde gelmelerini bekleyenler var... Gökten uçarak yeryüzüne ineceklerini bekleyenler var... Acaba inişleri kameralarla kaydedilecek mi diye, merak edenler de!.. Önceden haber verilmez ve kaydedilmez de gözden kaçarsa ne olacak, durum dünyaya nasıl açıklanacak?

Geldiklerinde eskisi gibi, bir meydanda insanları toplayarak birşeyler mi anlatacaklar?.. Ya da bir mabetten veya kürsüden vaaz vermeye mi başlayacaklar cemaate?.. Yoksa daha güncel bir yöntemle, örneğin bir televizyon kanalının haber saatinde "ben geldim" mi diyecekler? Ya da, her nasılsa, başka bir yol mu izleyecekler?..

Allah Rasûlü Muhammed aleyhisselâmın bildirdiklerinin gerçekleşeceğine inanıyorsak ve gerçeklere kör kalmak istemiyorsak, sanırım ondan bize ulaşan bilgileri ciddi biçimde sorgulamak ve anlamak durumundayız... Dillendirildikleri günün koşullarıyla sınırlayarak değil, "günümüz gerçeklerine göre"...

O halde, bugünün dünyası gerçekliğinde düşünmeye başlayalım bunları!

Eğer bunu başarabilirsek, ilk önce şunu farkederiz:

Hazreti İsâ ve Mehdi asla "gelmeyecek", hayal edildiği gibi; asla...

Bunu iyi düşünelim ve nedenini sorgulayalım...

Neden?..

(devamı gelecek yazıda...)

www.ahmedbaki.com

devamı...

Nice bilgi bombardımanının vakti şimdi! Ne doğru, ne yanlış, karışacak birçok kafada! Pek çoğu ayırt edemeyecek rahmanî olandan şeytani olanı. Bir yanda Kur'ân ve Hadisler ışığında “teklik”, “kader” gibi en temel konularda dahi hakikat ilmi ehlinden açılırken, diğer yanda örtüsü de yayılacak üzerine bu kez örtü ehlinden kendince doğru bildiğiyle... Keşfedilip çözülenler oldukça aydınlatan, keşfedilip çözülenler de olacak aydınlığın önünü kendi parıltısıyla kapatmaya çalışan! “İnsanın kaderi çözüldü” denecek, “herşeyin sırrı keşfedildi”, denecek! “Bak, o da evrenle bir olalım diyor, sevmekten bahsediyor, affedelim diyor”, denecek!.. “Şunu da yapalım, ruhsal enerji veriyormuş”, denecek! Duyacağız: “Gelecekte şöyle olacakmış, Astroloji bunu söylüyormuş! Bilim böyle diyormuş!” Dahası... İnsanlara yeni çözümler önerilmeye devam edecek: “Gelin birlik yoluna, altın çağa girelim!”, “Biraz özverili olalım, bazı şeylerden vazgeçelim, biz de onlar gibi olalım; onlar hakikati yaşıyorlar”... Ya da, “doğrusunu biz bulduk, onlarınki yanlış, bize gelin!..” Ve daha nicesi, saymakla bitmesi mümkün değil!.. Ama hepsi de adetâ hakikat gibi...

Peki ama, amaç ne bütün bu ortaya atılanlardan?

Nereye kadar?

Ne için?

Peki ya sonuç?

Bunlara pek bakan olmadığından yayılacak karanlığın örtüsü aydınlığın üzerine elbette. Açtığı gibi örtecek de sistem kendini...

GİZ'li Gülşen'de baştan sona değindik bu konulara, yıllardır...

Kimi ayırt edebilecek hakikati ile oyalayıcısını, görebilecek saf kaynak suyunun bulanık sudan farkını; kimi de ayırt edemeden heba edecek ömrünü boş hayaller ardında... Ama herkes neticede kendi hedefine, kendi varoluş gayesine erişecek. Hiç haksızlık olmadan!.. Kıldan ince, kılıçtan keskin bir köprü!..

Sistemin işleyişine yön veren, ismi “adl” olan ana kuvvenin bir sonucu bu... Herkes ne için varolmuşsa onun yolları kendisine kolay gelir ve kendisine kolaylaştırılmış o yoldan da yine varoluş gayesiyle rızıklandırılır. Bizler ilmini ve yaşam amacını paylaştığımız ve kendilerinden yeni şeyler öğrendiklerimize yakınlaşırken, bizim ilmimizi paylaşan, bizden birşeyler öğrenenler de bizlere yaklaşırlar. Böylece aslen aynı gaye için yaşayanlar, aynı kaynaktan gelen ilmi paylaşan, birbirlerinden birşeyler öğrenenler, kendi yollarından birbirlerini bulurlar. Başkaları da kendi yaşam amaçları için kimden birşey öğreniyorlarsa onlara yaklaşırlar. Onlara değerli gelen de onlardır, onlardan kopamaz vazgeçemezler...

Amaç birlikteliğinde “taklidin ve taklitçiliğin” kimseye faydası olmaz. Taklit ehli, taklidin tolere edildiği bir yere kadar yoldaş olabilir hakikat ehline, fakat tahkik gözünden mahrum olanların er-geç yolu ayrılır; ondan sonrasını göremedikleri için.

Sistem, tahkik ile taklit ehlinin birbirinden ayrılmasını sağlayacak şekilde işler aslında. Ancak bunu herkes göremez ve göremeyenler, herkesin de göremediğini zannederler...

Hakikat, örtüsü ile birlikte yayılır; hakkedenler hakkı görebilsinler, hakketmeyenler de kendi yollarında yürüsünler diye! Zira, yeryüzüne dalga dalga gelen hükümler, insanların değer yargılarını taşımazlar. Açtığında, aynı zamanda kapatır da; çünkü, açılanı kapatacak olanı da açar o hüküm. Böylece adalet yerini bulur... Su rahmettir Rahman'dan gelen, hem can verir, ama hem de can alır. Bilgi de öyle, hakikati gösterip hayat buldururken, diğer yandan hakikati örter de açtıklarıyla. Rahmettir hep, iyilik ya da kötülük için inmezler, varoluşlarının gereğini yerine getirirler. Ehliyle şekillenir sadece hayır da şer de, kaynağında yoktur bu ayrım! Hakikat ehli, hakikat yolunda, “Allah için” karşılıksız hizmetini yerine getirirken, isim ve şekilce onlara benzemeye çalışan, ancak bireysel çıkar ve dünyevi kazancı amaç edinmiş olanlar, benzer isim ve resimler kullanarak gözünü boyamaya devam ederler gözü boyanmak için varolanların.

Aynı paralelde, tahkik ehli, sistemli düşünceyle ve bütünü gözeterek, herşeyin yerini görür. Fakat taklit ehli, adeta bilgi bombardımanına maruz kalmış gibi ne yana gideceğini şaşırır, sersemleşir; doğrusunu, yanlıştan ayırt edemez; kâh hepsini biraraya yığar, kâh ayıklar! Algı kapasitesinin ötesinde kalan farklılıkları farkedemeyince, algıladığı kadarıyla hepsini aynı şey zanneder! Batılıların, ilk kez gördüğü uzak doğuluları birbirine benzetip, hepsini aynı zannetmeleri gibi... Farkı göremezler!..

Onun için, insanın bilincinin sınırlarını genişleterek “kaynağı”, yani Allah Rasûlü’nü farkedebilmesinin, farkı farkedebilmesinin, önemi daha büyük bu zamanda! Yoksa, bu enformasyon bombardımanında sersemleşmek işten bile değil!.. Bırakın, “tanrı, peygamber, ermiş, şeyh, mürşit” gibi günün gerisinde kalmış payelerle nefsini yüceltmeye çalışanlardan uzak durmayı, bunların yumuşatılmışı ve daha moda gibi duran “derviş”, “sufi”, “aydın”, vs. gibi sıfatları kendine yakıştırarak cin fikirlilik edenlere dahi kanmayın! Ve sakın, Allah'a ve Rasûlü'ne yapamayacağınız gibi, Allah Esması'na da “...ciğim, cığım, cicim” gibi ekler takarak kendinizi karşınızdakinin hakikatinden perdelemeyin, isterseniz! Kendiniz için!

Her zaman olduğu gibi günümüzde de insanları, yaşanan bu cehennemden kurtarıp cennete erdirecek tek ilim, Allah Rasûlü’nden gelen ilimdir ve o ilimde insanın tek bir vasfı vardır –ismi değil– o da Allah kulluğu! Ne mutlu farkedebilene!

www.ahmedbaki.com

devamı...

Evet, bu takımyıldızların her birinin değişik frekanslı dalgaları her an dünyanızı etkilemektedir... Ve gene bu takımyıldızlardan gelen öyle ışınımlar mevcuttur ki, saniyeler içinde dünyanızın üzerinde bulunan nesneler ve dünyanızın içinden geçerek öbür taraftan yoluna devam eder gider... İşte sizin beyniniz daha ana rahminde çeşitli takımyıldızlardan, değişik frekanslı kozmik ışınım bombardımanına tabiî tutulur...

Bu kozmik ışınlar, hücre yapınızın özündeki DNA ve RNA diye isimlendirdiğiniz genlerinizi dahi etkileyerek çeşitli şekillerde programlar meydana getirir.

Dünya üzerindeki nesil-ırk-tür farklılaşmaları MUTASYON adıyla tanımladığınız, kozmik ışınların genetik düzen üzerindeki etkileri ile meydana gelmiştir. Eskiler bu işlemi mecâzî bir şekilde, benzetme yoluyla anlatmaya çalışırken; 'melekler, insanları ve canlıları etkileyerek ilâhî istek istikametinde düzenler' demişlerdir.

Bilim adamlarınızın bugün hâlâ çözemediği tür ve ırk sıçramalarının, temelinde hep mutasyon diye adlandırdığınız, kozmik ışınım etkileri, yâni, ASTROLOJİK ETKİLER ya da bir başka ifade ile meleklerin tasarrufları yatmaktadır.”

Bu bilgiler ışığında 1991 yılında kaleme aldığımız 'ASTROLOJİ: Yeni Milenyumun Popüler Bilimi' başlığı altındaki değerlendirmelerimize Holografik Bakış isimli kitabımızda yer verdik. Orada 'DNA moleküllerinin içiçe olduğu kozmik ışınım' bölümünde şu tespitler yeralır:

“Canlılarda, doğal olarak genetik dizilimi etkileyebilen ve değiştirebilen yegane enerji kaynağı “kozmik ışınlardır.” Canlı evriminde meydana gelen mutasyonların büyük bir kısmının kozmik ışınlar tarafından gerçekleştirildiği tespit edilmiştir. Çünkü, her an dünya atmosferini bombardıman altında tutan kozmik ışınım ve atmosferden geçerek yeryüzüne ulaşan özellikle sekonder kozmik ışınlar çok yüksek enerjiye sahiptirler. Eğer saniyenin binde biri kadar bir sürede, bir ışınım bir DNA molekülüne çarpar ve parçalarsa, DNA dizinini meydana getiren iki kolonun taşıdığı bilgi kaybolabilir veya kopan parça bir başka biçimde farklı bir yere eklenerek yeni bir gen yapısının meydana çıkmasına sebep olabilir. Hatta, böyle bir değişim yalnızca bazların dizilişinde bir yer değiştirme ile de olabilir; bir gen yepyeni bir özellik kazanarak ortaya çıkabilir. O kadar ki, örneğin göz renginden sorumlu bir gen, yepyeni bir özellik kazanarak “mavi göz” genine dönüşebilir.

Yeryüzündeki organizmaların genetik yapısını belirleyen DNA dizinlerinde meydana gelen böyle bir değişimle ne kadar içiçe olduğumuzu farkedebilmek için şu örnek yeterli olacaktır: Güneşten gelen ultraviyole ışınlar altında bir kaç saatlik güneş banyosu yapan birinin derisinde yüzbinlerce hücrenin DNA yapısı değişikliğe uğrar...

Varın buna göre, beynin oluşumu sırasında ve yaşam boyunca maruz kaldığı kozmik ışınların etkilerini siz düşünün. Üstelik, aslında esas etkileşim bizim gözlemleme imkanımız dışında, atomaltı, kuantum altı boyutlarda gerçekleşmektedir.

Dünya üzerindeki organizmalar için bu ışınımların en güçlü kaynağı güneştir. Güneşten gelen kozmik ışınımın yoğunluğu dolayısıyla gündüz saatlerinde beynin konsantrasyon yeteneği ve hassasiyeti geceye göre zayıflar. Radyo dalgaları bloke olur, örneğin gece rahatlıkla dinlenen kısa dalga istasyonlar gündüzleri dinlenemez. Bunun gibi örnekleri çoğaltabiliriz...

Güneşten gelen ışın yağmuru gibi, evrendeki çeşitli takım yıldızlardan (burçlardan) dahi her an yeryüzüne ulaşan kozmik ışınlar, bizlerin yapılarından çok çok kısa sürelerde geçmekte ve etkilerini oluşturmaktadırlar. Hücre faaliyetlerini düzenleyen DNA dizinleri bir yandan hücre biyokimyası ile biyoelektrik etkileşim içerisinde iken, diğer yandan atomaltı boyutun canlıları olan kozmik ışınlar ile etkileşim içerisindedir...”

Şimdi de, haber sitelerinde henüz yayınlanmaya başlayan ve her an kozmik ışın yağmurunun içinde yaşadığımızı; örneğin, bazı canlı türlerinde gözlenen mutasyon yoluyla ani değişikliklerin ve yeni türlerin ortaya çıkmasının nedenleri arasında kozmik ışınların olduğunu açıklayan bilimadamlarının görüşlerine yerveren bir habere göz atalım.

www.ahmedbaki.com

devamı...

İkinci ve esas önemli yanına gelelim şimdi olayın. Kelimeler beyinde görsel algılamanın sonucunda tekrarlanır ve sonra dile düşer. Bakın, bunu lütfen iyi anlamaya çalışın çünkü ben yeterli anlatamayabilirim. Göz, harf şekillerini beyine ulaştırır bir elektrik sinyali olarak, belli bir dalga boyu olarak. Beyin o dalgayı deşifre ederek veri tabanındaki harflere benzetir ve hayal merkezinde 'El Musavvir' ismi mânâsınca suretlendirir, görüntüye dönüştürür; sonra da dile yollar gırtlaktan geçerek.

Dil, olayın en son safhasıdır. Önemli olan beynin o kendisine gelen elektrik mesajındaki, elektrik dalgasındaki anlamı deşifre etmesidir, şekillendirmesi değil. Buraya kadar olan işlem, dünyanın her yerindeki insanla ortak işlemken, gırtlaktan dile uzanan kısım yöreye göre değişkendir.

Önemli olan beyine ulaşanın anlamıdır, düşünen beyinler için. Olayın anlamsal derinliğine giremeyenler ise dile veya göze dayalı materyalist bakışla konuları değerlendirir, Din'i anlarlarken. Dolayısıyla siz Kurân kelimelerini kolayınıza gelen yoldan kelimeler hangi harfle yazılmış olursa olsun okuyun ve esas önemli olan yanı, o kelimelerin anlamlarını öğrenip değerlendirmeye çalışın. Bizim kırk küsur yıllık çok yönlü incelemelerimizin edindirdiği kanaat budur; takdir size ait.”

www.ahmedbaki.com

devamı...

Tasavvuf'ta insan için dünyadaki en önemli şey, beynini, “ölümötesinde” kendisini mutlu kılacak şeyler yapmak suretiyle değerlendirebilmesi ve bilincinde bunun melekelerini kazanabilmesidir ki bu da ancak kendi varlığının özünde “Allah” ismiyle işaret edileni, iman etmek suretiyle bilip, bulup, gereğini yaşamak için varolanların erebileceği bir nimettir.

Kişinin kendi bireysel varlığının ve evrenin varlığının gerçekte ismi “Allah” olan indinde “yok”luktan ibaret olduğunu, hakikatte “var” olanın yalnızca “ALLAH” ismiyle işaret edilen olduğunu farketmesi ve bu farkediş sonucunda kendi yokluğunu, hiçliğini yaşayabilmesidir, “fenâfillah” mertebesi diye işaret edilen. Bireysel anlayış ve değerlendirmelerin hükmünü yitirmesi, silinmesi şeklinde bunların kaydından kurutulmanın yaşandığı süreçtir bu hâl.

Bu hâli yaşayan bilincin, bireysel kayıtlara bağlanmadan ALLAH ismiyle işaret edilene yönelişinin adıdır “vahdet” yaşantısı diye tanımlanan süreç. Ancak, buradaki yaşantının “vahdet” bilinci niteliği kazanabilmesi için, “tanrılık kavramının silinmesi, hükmünü yitirmesi” süreci beraberinde, varolanın sınırsız ve sonsuz tek “Allah” olduğu realitesine yönelimin devamlılığı esastır. Dolayısıyla Tasavvuf'ta “fenâfillah” diye bilinen hâl, olayın derinliğini düşünmeyenler tarafından Nirvana ve benzeri amaçlarla bir tutulsa dahi, hakikatte bunların hepsinden farklı bir anlam ve özellik taşır.

Herşeyden önce değişik inanç biçimleri ve öğretilerde, “fenâ”ya karşılık geldiği varsayılan hâller “nihai hedef ve amaç” iken, Tasavvuf'ta “fenâ” asla nihaî hedef değildir; tam aksine hedefe yönelimi güçlendiren bir araç ve geçilmesi arzulanan bir süreçtir! Hedef Allah'ta yokoluş değil, Allah'ı yaşamaktır, Allah kulu olarak.

Dahası, “fenâfillah” diye tanımlanan bu sürecin kemalâtı ile birimsellikten arınan bilinç için aslında işin başlangıç noktasıdır burası! Fenâ, amaç olmadığına göre, o kemali yaşayan bilincin, “bakabillah” tabiriyle tarif edilmiş olan, Allah bakışı ile aktif yaşamın içerisine dönmesi gerekir. Zira, fenâdan sonra, “çokluk” şeklinde algılanan aleme tenezzül ve kendi özünde bulduğu Allah'a ait özellikler ve kuvveleri Allah iradesi yönünde (ortaya konanın Allah iradesi olduğunun bilinciyle) ortaya koyma sürecinin yaşanması esastır. Yani, sisteme yön veren ana kuvveleri ve bilinci 'özünden gelen bir biçimde' değerlendirmek... Bunun sonucunda da, Allah kulu olarak varolmuş, kendiyle aynı yolculuğu yapan tüm birimlerle dünya yaşantısına dahil olmak, ayrım gözetmeksizin onlara hakkın gözüyle bakmak ve hatta Haktan aldıklarını çevresine vermek suretiyle varlığa katılımını ve hizmetini sürdürmek durumundadır. “Benlik ile benlikten doğan zanlar ile ifna olmak, fakat Allah ile hay ve kayyum olmak” diye tanımlanır burası.

Dolayısıyla, fenâ mertebesine ermiş olmak, varsayıldığı gibi kemale erişmiş olmak değildir! Allah“TA” (fenâ-'Fİ'llah) yokluğunu farkeden bilincin, nasibinde varsa eğer, Allah İLE (baka-'B'illah) varolması, süreci sözkonusudur ki bunun hasılası Allah Bâki'dir hükmünün somutlaşmasıdır. Bunda da, yaşamın dışına çıkmak değil, yaşamda varolmaktır esas olan! Hakk'a, büründüğü her surette hakkını vererek... İşte, Rabbül alemine tahkiki iman bu süreçte yaşanan bir özelliktir ancak... Dairenin birinci yarısı “fenâfillah”, diğer yarısı “bakabillah” boyutlarının yaşanmasıdır ki, “tevhid” bu iki sürecin bilinçte bütünlüğü ve birlenmesi ile ilk çıkış noktasına varıştır.

Bu esas dolayısıyladır ki, Kurân'da ısrarla amelin gerekliliği vurgulanmakta, inananların aktivasyonu beraberinde doğru tavır ve duruşu almaları teşvik edilmektedir! Pasiflik, atalet, geride kalmak, orijin DİN'in değil, yanlış ve eksik kavrayışın sonucudur; yarı yolda kalmışlığın işaretidir! Bu sebeple, DİN'de hakikate erme amacıyla yaşam realitesinden kaçışı gerektiren “ruhbaniyet” dahi menedilmiştir. Bu anlamda, Tasavvuf ehlinin Hakk'a ûrucu ne kadar kapsamlı ve derinlikli gerçekleşir ise, halka dönmesi ve insanlara onlar gibi yaşayarak hizmeti yani nûzulü de o derece güçlü gerçekleşir. “Ben de sizin misliniz olan beşerim” hadisi ile bu boyutun kemaliyle yaşamına işaret eden Hazreti Rasûlullah, ortaya koyduğu Nübüvvet işleviyle bunun yeryüzündeki en mükemmel örneğidir. 

www.ahmedbaki.com

devamı...

SEM imajlarının görüldüğü bu sayfada ise, yukarıdan aşağıya doğru sırasıyla, (a)manyetik muamele yapılmamış vakumla distile edilmiş su, (b)manyetik muameleye tâbi tutulmuş vakumla distile edilmiş su, (c)hava verildikten sonra manyetik muameleye tâbi tutulmuş vakumla distile edilmiş suyun mikro görüntüleri yeralmaktadır.

Nisan ayı Bolgda “Okunmuş suyun etkisini bilim de kanıtladı” başlığıyla değindiğimiz bu konuda Ruh-İnsan-Cin ile Dua ve Zikir kitaplarında yeralan şu vurguları tekrar hatırlayalım:

“Bu arada ortaya bir kap içinde su konur ve okunan dualar bu suya üflenerek daha sonra bu kişiye peyderpey içirilirse daha da tesirli olur...” (Ruh-İnsan-Cin kitabı, Cincilik ve Büyücülük bölümü.)

“... cinnî etki altında olanların, büyü yapılmış olanların, Âyet-el Kûrsî ile beraber 41 defa bu sûreyi (Muavizeteyn de denilen Kul eûzü’leri) okuyup, ayrıca bu okuma sırasında, nefesi suya üfleyip içmenin bir hayli faydalı olduğu da çeşitli kaynaklardan bize ulaşmıştır.” (Dua ve Zikir kitabında “Kul Eûzüler” başlıklı bölüm)

www.ahmedbaki.com

devamı...

Dedenin aldığı 'âh' dalgaları, onun öyle bir genetik düzenini etkiler ki; neticesi kendisinde ortaya çıkmasa bile, çocuğunda veya torununda genetik intikâl dolayısıyla ortaya çıkar; ve dedesinin cezasına mâruz kalır. İşte bu yüzden denmiştir, 'Dedesi erik çalmış, torunun dişi kamaşmış' diye...”

Bu tespitlerin paralelinde, yavaş yavaş ortaya çıkan bilimsel bulgular da, insanların yaptıklarının sadece kendilerini değil, gelecek nesiller boyunca, çocuklarını ve torunlarını dahi etkilediğini ortaya koymaktadır.

Bu konuda aşağıda çevirisini verdiğim, BBC'nin Bilim ve Doğa sayfalarında yeralan, genlerin etkileri konusunda son bulgularla ilgili makalenin alt başlığı şöyle diyor:

“Bilim adamları genlerinizin kısmen atalarınızın yaşadığı deneyimler ile şekillendiğine inanıyorlar.”

Şimdi bu makalenin önemli kısımlarını okuyalım:

“Biyoloji, kalıtımın anlaşılması konusundaki değişimin kıyısında duruyor. Epigenetiklerin −genler üzerindeki gizli tesirlerin− keşfedilmesi hayatımızda her bakımdan etkili olabilir.

Bu yeni araştırma alanının merkezinde basit fakat tatmin edici bir görüş yatmakta: Genlerin hafızası var! Dedeleriniz ve ninelerinizin yaşadıkları −soludukları havadan, yedikleri yemeğe, gördükleri şeylere kadar herşey− yıllar sonra sizi direkt olarak etkiliyor; siz bunları kendiniz yaşamamış olsanız bile. İş böyle olunca, sizin hayat boyu yaptıklarınız da aynı şekilde sizin torunlarınızı etkilemektedir.

Geleneksel görüşe göre, DNA bütün kalıtsal bilgileri taşıyor fakat bireyin hayatı boyunca yaptığı hiçbir şey biyolojik olarak çocuklarına geçmiyordu. Ancak, Epigenetik, genlere DNA’nın ötesinde tamamen yeni bir boyut kazandırıyor. Buna göre, genleri açıp kapayan şalterlerin oluşturduğu bir kontrol sistemi mevcut ve beslenme, stres gibi yaşadığımız şeyleri bu şalterleri kontrol edebiliyor ve insanlarda kalıtsal değişikliklere yol açabiliyor.

İsveç’in ücra bir kasabası Överkali’ de doğum ve ölüm kayıtları üzerinden yapılan araştırmalarla geleneksel inanışları altüst eden önemli bulgular elde edildi. Londra’daki Çocuk Sağlığı Enstitüsü’nde Klinik Genetik alanında Profesör Marcus Pembrey ve birlikte çalıştığı İsveçli araştırmacı Lars Olov’un bulgularına göre, çevresel etkiler alt kuşaklara taşınmaktadır. Büyükanne ve büyükbabaların başlarından geçen kıtlık gibi sıkıntılı dönemlerin izleri, onların torunlarının ömür beklentisini etkilemektedir.

Cambridge Babraham Enstitüsü Profesörü Wolf Reik ise bu gizli hayalet dünyayı araştırmaya yıllarını vermiş. O da, fare embriyolarının bile manipüle edilmesiyle, genleri açıp kapatan şalterin kontrol edilebileceğini ortaya koymuş.

Reik’in araştırmasının ileri safhalarında gözlemlediği bulgu ise, bu şalterlerin kendilerinin kalıtsal olabileceği gerçeği. Bu, bir olayın “hatırasının” nesiller boyu iletilebilmesi anlamına gelmektedir. Basit bir çevresel etki genleri açıp, kapatabilmekte ve bu değişiklik sonraki nesillere aktarılabilmektedir.

Genlerin sadece nesilden nesile geçmesi değil, açılıp-kapanması olayı biyolojide yeni bir alan.

11 Eylül 2001’de meydana gelen trajik olaylar sonrasında Newyork Mount Sinai Tıp Fakültesi'nde çalışan Rachel Yehuda isimli psikolog, Dünya Ticaret Merkezi içerisinde yahut yakınında bulundan hamile bir grup bayan üzerinde stres nedeniyle meydana gelen etkiler ile ilgili bir araştırma yürüttü. Yaptığı araştırmalar sonucunda, stresin neden olduğu etkilerin kuşaklar boyunca devam edebileceğini ortaya çıkardı. Bu arada, Washington State Üniversitesi'nde yapılan bir araştırma, zehirli ilaçlara maruz kalma sonucunda farelerde meydana gelen biyolojik değişikliklerin en azında dört nesil boyunca etkisini sürdürmekte olduğuna işaret etmektedir.

İnsanların yaptıkları, sadece kendilerini değil, gelecek yıllarda nesiller boyunca çocuklarının ve torunlarının sağlıklarını da etkilemektedir.”

Evet, bu tesbitlerin de ortaya koyduğu üzere, genetik konusunda bilgimiz arttıkça görmekteyiz ki, kalıtımın rolü tahminlerimizin çok fevkinde önemli...

www.ahmedbaki.com

devamı...

Diyet Meşrubat içindeki 'Aspartam' maddesiyle zehirleniyoruz: Sakarin veya diyet (diet) şekeri olarak tanınan, şeker hastaları tarafından genellikle şeker yerine kullanmakta olan ve buna ilaveten 100'e yakın yiyecek ve içecekte tatlandırıcı olarak kullanılmakta olan tatlandırıcıların zararları... Kola kutularının üzerindeki “soğuk içiniz” yazısının lezzet için yazılmadığı, çünkü ısındıklarında içindeki maddelerin zehire dönüşmekte olduğu, ve daha niceleri... (yazının tamamı için tıklayın).

Hazır içecekler tehlikelerle dolu: Gazlı içeceklerin her gün yeni bir zararı ortaya çıkıyor. Uzmanlara göre, günde sadece bir - iki kutu içmek dahi birçok soruna sebep oluyor. Gazlı içeceklerle en fazla ilişkilendirilen sağlık sorunları neler? Günlük sıvı ihtiyacınızı karşılamak için hangi içecekleri içmeliyiz? (devamı için tıklayın).

GİZ'li Gülşen'de geçtiğimiz yıllarda Beyin Sağlığı başlığıyla (91 nolu makale) beslenme ve sağlık konularında önemli kısa bilgiler aktarmıştık. Doğada en çok rastlanılan elementlerden biri olan alüminyumun vücuda fazla miktarda alınmasının başta çeşitli kemik hastalıkları olmak üzere, Alzheimer gibi nörolojik hastalıklara yol açtığı, diyaliz hastaları için ise son derece sakıncalı olduğu bilinmekteydi. Son araştırmalardan elde edilen sonuçlara göre yüksek ısıda alüminyum folyoya sarılarak pişirilen kırmızı etin alüminyum oranı yüzde 90-400 artıyor ve vücuda zararı o nispette hızlanıyor.

www.ahmedbaki.com